پاييز من
                                              براي : س.ش
          اي دريده تاريكي جهل 
          اي شنيده آهنگ سفر 
          با من بگو 
                 چه سان گذشت 
                     پاييز بي غبارتان .
          با من بگو ؛ تا بگويمت : 
          دلتنگ غربتم 
          من شمع عُزلتم 
          پاييز من ، تنها گذشت 
          در فراق آن تن ها گذشت .
                                  2 مهر 1378 ش.
          -------------------------------------------- 
                     بايسته ها

          گيرم كه عشق را 
          بهانه سازند .
          در آب گوارا 
          زهر ريزند .
          گيرم كه درحضور خار 
          ريشه بكَنند 
                  شقايق را .
          در سرزمين آزادي 
                  در قفس اندازند
                          پرنده را .
          واي ، واي ، واي 
          از آن روزي كه ، دامي گسترند 
                        در آسمان صداقت 
                            كه دانه اش 
          يكي همچون من باشد .
                   ***
          رها كن مرا ؛ 
          شايد ، تا رسولي 
          منجي اي 
          فرارسد ،
          از واژگانم ، زنداني سازند 
          براي باورهايم .
          از احساسم ، حصاري سازند 
                     براي آرزوهايم .
                                   10 آبان 1378 ش.
          ---------------------------------------------